fot.

Czy przyszłość da się wymyślić od nowa? Tegoroczny festiwal odpowiada: warto spróbować, a najpierw uważnie posłuchać przeszłości. Ocalić z niej to, co żywe. Mity powierzyć nowym opowiadaczom, muzykę – nowym językom, technologię – ludziom. Zrozumieć coś raz jeszcze. 

Jazzowa grupa EABS w tym celu wdrapuje się na osnuty legendą masyw mistycznej Ślęży i stamtąd spogląda na naszą kulturę. Na szczycie świętej góry najłatwiej bowiem porozumieć się z rodzimymi demonami oraz wyczytać coś o polskiej tożsamości nawet z samego krajobrazu. „Slavic Spirits”  – w nowych aranżacjach – udowadniają przy okazji, że i nad Wisłą od dawien dawna przeżywaliśmy słowiańską melancholię, nasze własne północne saudade. 

Szlakiem natury i tradycji zmierzają także Michał Jacaszek i Tomasz Sroczyński, a w obu przypadkach te kategorie stają się czymś więcej niż inspiracją. Drzewa i rośliny z „Catalog des arbres” Jacaszka są cichymi, bynajmniej nie milczącymi, archiwami dźwięku, a Tatry i Podhale z „Harnasi” Sroczyńskiego – wciąż żywo bijącym źródłem tradycji. Nasłuchując szumu liści lub zaglądając do zbójnickiej murowanej piwnicy, twórcy sprawdzają, co bezcennego przechowują te najstarsze z najstarszych historii. 

Na często uczęszczanej drodze ku przeszłości ponownie spotkamy zespół EABS, wędrujący wraz z AUKSO pod rękę z Krzysztofem Komedą w „Repetitions (Letters to Krzysztof Komeda)”, a wcześniej – samą orkiestrę, która w 25. rocznicę śmierci Grzegorza Ciechowskiego sięga po materiał ze słynnej płyty „Republique” Kwartetu Śląskiego. Ale legendy te nie wracają, by z nostalgią powspominać dawne czasy. Wręcz przeciwnie – mówią całkiem współcześnie, wciąż zresztą mają coś do powiedzenia o świecie, w którym żyjemy. 

Alek Nowak i Paweł Sołtys sięgają jeszcze głębiej, a do nowej operowej opowieści o współczesnych trwogach służy im antyczny tren. „Dzwony. Ailinos” (przeniosą nas na cmentarzysko dzwonów bez serc. Okoliczności są tragiczne, ale lament przypomina o swoim przeznaczeniu – służy wszak nie tylko krzykowi żałoby, lecz także wyrwaniu się z jej uścisku. Jest pierwszym krokiem do oswojenia straty tuż po katastrofie 

Równie starogrecką wskazówką – choć tym razem skierowaną ku przyszłości – „lepiej zapobiegać niż leczyć” kierują się z kolei Michał Jacaszek, Artur Kozdrowski i Piotr Wyrzykowski w niepokojącej „Technoperze” . Patrzą w stronę jutra i pytają o nasze miejsce w nadchodzącej rzeczywistości, którą coraz wyraźniej współtworzą algorytmy, sztuczna inteligencja i nieustanny przepływ informacji. Jak zachować tu ludzką perspektywę?

Więcej na www.auksodrone.com