Polski film z 1939 roku w reżyserii Jana Fethkego. Wersja zrekonstruowana cyfrowo.
W Zasielsku miejscowy lekarz i dobrodziej, Jan Mankiewicz, prowadzi dom sierot. Darzy dzieci wielką odwzajemnioną miłością. Pewnego dnia jest świadkiem wypadku samochodowego. Ofiarą jest znana aktorka Lena Merwińska. Doznała kontuzji nogi i na kilka dni zatrzymała się w Zasielsku. Między Leną a doktorem rodzi się uczucie. Sensacją staje się występ Leny u boku Jana w amatorskim przedstawieniu w remizie. Lena przekazuje pracę naukową Jana profesorowi Tomczyńskiemu, który toruje mu drogę do wielkiej kariery. Jan przenosi się do Warszawy, gdzie ma zostać kierownikiem kliniki dziecięcej. Lena dostaje propozycję dwuletniego kontraktu na tourne po Ameryce, jednak odmawia, by nie zostawiać Jana. Po pewnym czasie Jan udaje się do Zasielska, by odwiedzić swych podopiecznych. Uświadamia sobie, że tu jest jego miejsce i postanawia zrezygnować z posady w Warszawie. Lena rozstaje się z nim i postanawia jednak wyjechać do Ameryki. Wisia, jedna z sierot, widząc jak bardzo ukochany doktor tęskni za Leną, ucieka z domu, by prosić ją, aby nie wyjeżdżała. Po drodze zastaje ją burza. Lena przypadkiem odnajduje ciężko chorą Wisię. Ma wyrzuty sumienia i wini się za jej chorobę. Rezygnuje z kariery i razem z Janem opiekuje się jego ukochanymi dziećmi.