Melodramat z 1981 roku w reżyserii Jerzego Hoffmana, zrealizowany na podstawie powieści pod tym samym tytułem z 1937 roku autorstwa Tadeusza Dołęgi-Mostowicza. Była to druga filmowa ekranizacja książki po przedwojennej wersji z 1937 roku w reżyserii Michała Waszyńskiego.
Pierwszoplanowe role reżyser powierzył Jerzemu Bińczyckiemu, Annie Dymnej i Tomaszowi Stockingerowi. Znany chirurg, profesor Wilczur, od którego odeszła żona z ukochaną córeczką, szuka zapomnienia w alkoholu. Ciężko raniony w głowę podczas bójki w podmiejskim szynku, traci pamięć. Mija 15 lat. Pod nazwiskiem Antoniego Kosiby wędruje po kraju szukając pracy. Znajduje schronienie u młynarza Prokopa, któremu leczy kalekiego syna. Po udanej operacji źle zrośniętych kości syn młynarza zaczyna chodzić. Wieść o znachorze cudownie i bezpłatnie uzdrawiającym chorych obiega okolicę. W pobliskim miasteczku mieszka Marysia, sierota oddana na wychowanie właścicielce sklepu przez umierająca matkę. Rysy dziewczyny wydają się Kosibie dziwnie znajome, ale nie może sobie przypomnieć, kogo przypomina mu ta młoda, piękna kobieta. Do Marysi zaleca się hrabia Leszek Czyński. Zazdrosny rywal, syn karczmarza, przygotowuje na nich zasadzkę. Marysia i Leszek ulegają wypadkowi. Umierającą dziewczynę operuje znachor przy pomocy narzędzi, które wykrada miejscowemu lekarzowi. Marysia wraca do zdrowia. Znachor zostaje oskarżony o kradzież narzędzi i nielegalne praktyki medyczne. Podczas procesu odzyskuje pamięć, gdy słyszy jak Marysia wypowiada swoje nazwisko...