Pierwszy polski film fabularny zrealizowany po wojnie. Rejestrował na gorąco
życie obyczajowe w okupowanej stolicy i specyficzną formę oporu, jaką było
publiczne wykonywanie zakazanych utworów patriotycznych i piosenek
ośmieszających okupanta.
Za kamerą stanął Leonard Buczkowski, a w rolach głównych wystąpili: Danuta Szaflarska, Jerzy Duszyński, Hanka Bielicka, Jan
Świderski, Jan Kurnakowicz, Alina Janowska czy Zofia Mrozowska.
Roman Tokarski, kompozytor kolekcjonujący okupacyjne melodie, opowiada historię "zakazanej piosenki" w stolicy. "Warszawianka" przywołuje obrazy z jesieni 1939 roku: pierwsze uliczne koncerty patriotyczne, w których uczestniczył muzyk i jego siostra Halinka. Razem zorganizowali orkiestrę uliczną, później pracowali w konspiracji przewożąc broń i bibułę, biorąc udział w akcjach dywersyjnych. Po Powstaniu Warszawskim schronili się w partyzanckich oddziałach. Ich losy krzyżują się z historią Żyda ukrywającego się w ich kamienicy, tchórzliwego sąsiada Cieślaka, fałszywego skrzypka - zdrajcy i niemieckiej konfidentki.