Historia przejmujących losów Bronisławy Wajs - poetki piszącej w języku romskim - w reżyserii Krzysztofa Krauzego i Joanny Kos-Krauze z Jowitą Budnik w roli tytułowej.
Fabuła „Papuszy” charakteryzuje się wielowarstwową strukturą, która nie ma prostej, linearnej akcji, za to jest wielkim splotem życiowych doświadczeń, różnych spostrzeżeń, emocji i zachowań. Branżowa prasa zwracała uwagę na stronę wizualną i muzyczną filmu: na wspaniałe zdjęcia, świetne aktorstwo oraz utwory Jana Kantego Pawluśkiewicza, genialnie podkreślające nastrój i wydźwięk opowieści.
Film przedstawia wydarzenia rozgrywające się w ciągu kilkudziesięciu lat, ukazując kolejne etapy życia i twórczości romskiej poetki. Nigdy nie uczęszczała do szkoły, sama zadbała o to, by nauczyć się czytać i pisać. Odważyła się sprzeciwić tradycyjnej roli cygańskiej kobiety. I chociaż była samodzielna i wyzwolona, nie kwestionowała patriarchalnej władzy swego starszego o ponad dwadzieścia lat i niekochanego męża, harfiarza Dionizego Wajsa. W filmie jest on jedną z głównych postaci, podobnie jak znany tłumacz i pisarz Jerzy Ficowski, ukrywający się w taborze Wajsa przed bezpieką.