fot

Sny Kobiet to wyobrażone spotkanie artystek działających w latach 80. w NRD i PRL, które z powodów politycznych nie mogło się wówczas wydarzyć. Wystawa prezentuje prace polskich twórczyń: Ewy Zarzyckiej, Ewy Partum i Izabelli Gustowskiej, zestawione z dziełami niemieckich artystek: Christine Schlegel, Cornelii Schleime, Gabriele Stötzer, Tiny Bary oraz kolektywu Kuenstlerinnengruppe Erfurt. Prezentowane dzieła łączy postawa buntu wobec narzucanych im norm społecznych i politycznych oraz chęć odzyskania kontroli nad własnym wizerunkiem. Artystki krytykowały obraz kobiet obecny w socjalistycznych mediach, sprzeciwiały się tradycyjnie przypisywanym im rolom oraz dyskryminacji i ze śmiałością opowiadały o swoich pragnieniach.

Lata 80. to czas naznaczony stanem wojennym i zamknięciem granic między na pozór bratnimi państwami. Zaostrzone restrykcje polityczne, brak materiałów do tworzenia i nastrój beznadziei po obu stronach granicy skutkowały „emigracją wewnętrzną” lub wyjazdem za granicę. Trzecią drogą była działalność alternatywna w podziemiu – zwykle radykalna i bezkompromisowa gra z władzą, która wymagała poszukiwania nowego języka i doboru właściwych narzędzi. Artystki sięgały po nowe media: wykonywały performansy, nagrywały filmy kamerą 8 mm, eksperymentowały z technikami graficznymi, wydawały ZINy, robiły kolaże. Przed konserwatywną widownią odsłaniały i przemalowywały swoje ciała, ale też krępowały się i wiązały, obnażając stosowane wobec nich represje polityczne. Sztuka kobiet w latach 80. była różnorodna, dynamiczna, zadziorna – w NRD powiązana ze sceną punkową, w Polsce sięgała do tradycji awangardowych. Postawy prezentowanych na wystawie artystek łączy też wątek siostrzeństwa -- podejmowania wspólnych inicjatyw, prowadzenia niezależnych galerii, organizowania wystaw sztuki alternatywnej i wzajemnego wsparcia w procesie tworzenia.

Na wystawie Sny Kobiet patrzenie nabiera dodatkowego znaczenia, podkreślając napięcie między obserwowaniem a byciem obserwowaną. Architektura oddaje ten kontrast, oferując dwie perspektywy – tradycyjną prezentację sztuki oraz widok z góry, który pozwala czytać obecne tu wątki wystawy jako współczesny dialog z przeszłością.

Projekt dofinansowany z Funduszu Małych Projektów (FMP) w ramach Programu Współpracy Interreg VI A Meklemburgia-Pomorze Przednie / Brandenburgia / Polska 2021-2027.

Zadanie finansowane ze środków Gminy Miasto Szczecin.

Partnerzy projektu:
Grenzland e.V. – Magdalena Anna Reichardt, Falko Reichard

Patroni medialni:
TVP Kultura, Notes na 6 tygodni, Magazyn Szum

TRAFO Trafostacja Sztuki w Szczecinie
ul. Świętego Ducha 4, 70-205 Szczecin

www.trafo.art
www.facebook.com/trafo.art  
www.instagram.com/trafo_szczecin